Tras el vidrio la distancia
una caida revuelta
de peñascos, rectángulos y
piedras
Al final, el suelo,
como un techo artesonado
decorado de molduras y bestias
al final un rectángulo hecho cielo
en esta prision tierna y
fragil
de vidrio
que se quiebra con la voz y
la presencia
de la distancia y la existencia.
viernes, 5 de noviembre de 2021
Rectángulo
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
el fil de les bruixes
Amb el fil de les bruixes et vaig lligar un fil vermell com la sang banyat en verd de mar de platja i flonja herba de bosc ple de floretes ...
-
M'he emborratxat de bellesa. Tant que ara paeixo. Em tremolen les mans, el llavi (ai, el llavi aquest que...). Tinc la boca pastosa i e...
-
sinto como a noite que chega astros pendendo no berce cativo do vello ou do neno a rilla-los beizos o lombo quedo cómo chegou a noite chegou...
-
Trozos de carne sembrados en el huerto de la discordia y el desconcierto. Carne humana. Sentimientos adversos.
No hay comentarios:
Publicar un comentario